Milionairsroute

Op zaterdag 18 september stonden bij Animo Roeselare de kuiten strak gespannen, want op die dag stond de ‘Miljonairsroute’ op het programma: een fietstocht doorheen Kortrijk, langsheen de optrekjes van de meer gegoede burgers onder ons.

De dag begon wat in mineur, want voor aanvang van de afreis kwamen wij te weten dat Fleur – onze rots in de branding – niet kon deelnemen wegens ziekte. Na een kort – maar hevig – gebed was het dan zover.

Om 9.30 vatten wij – dit waren Cérise, Simon, Pieter, Bert, Ruben en Nicholas - onze helletocht richting Kortrijk aan. De sfeer zat goed en zelfs na de materiaalpech van Simon stond de barometerstand nog fel in het positief.

Eenmaal in Kortrijk aangekomen, werden eerst de hongerige magen gestild. Dit bleek geen overbodige luxe, gezien de lastige tocht die ons nadien nog te wachten stond. Het verraderlijke vals platte landschap in Kortrijk stelde onze uithouding danig op de proef.

Na de hervatting van onze reis, kwamen we al gauw bij de eerste kastelen aan. Pieter, die zich ontpopte tot een ideale reisleider, hield bij ieder huis een exposé in ware Cicero-stijl. De verhalen die bij de eigenaars van de Kortrijkse kastelen horen, zijn vaak niet al te koosjer, dit werd pijnlijk duidelijk uit de teksten ons voorgedragen door Pieter.

Na het afsluiten van de Miljonairsroute, reden we naar het station van Kortrijk; niet om de trein te nemen, maar wel om er iets te drinken en ‘een frietje te stekken’ . Na afscheid genomen te hebben van een verdienstelijke – en moegestreden – Cérise, reden we terug naar Roeselare.